Edvard Ispovjednik

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Edvard Ispovjednik
The confessor.jpg
Kralj Engleske
Vladavina8. juni 1042 – 5. januar 1066.
PrethodnikKnut III
NasljednikHarold II
Krunidba3. april 1043.
SupružnikEdith Godwin
DinastijaWessex
OtacEthelred Nespremni
MajkaEma Normanska
Rođenje1003.
Islip, Oxfordshire, Engleska
Smrt5. januar 1066. (u 62. godini)
London, Engleska
Mjesto sahraneVestminsterska opatija, Engleska

Eduard Ispovjednik (anglosaksonski: Ēadweard Andettere; latinski: Eduardus Confessor; 1003 – 5. januar 1066) bio je kralj Engleske od 1042. do 1066. Kao sin Ethelreda Nespremnog i Eme Normanske, Edvard je naslijedio Knuta III obnavljajući vladavinu dinastije Wessex nad Engleskom. Kad je Edvard umro 1066. naslijedio ga je Harold II koji je poražen i ubijen iste godine od normanskog vojvode Vilima Osvajača u bici kod Hastingsa.

Rane godine i egzil[uredi | uredi izvor]

Sin je Ethelreda Nespremnog. koji je 1013. pred danskim napadima izbjegao u Normandiju. Odgojen je u Normandiji, pa je stoga bio sklon normanskim uticajima. Njegovim ustoličenjem za engleskog kralja prekinuta je danska prevlast u Engleskoj, te je ponovno vraćena na vlast anglosaska kraljevska dinastija. Anglosaski pravni običaji, kodificirani poslije njegove smrti, prozvani su po njemu (Leges Edwardi confessoris). Bio je poštovan u narodu zbog djelâ milosrđa; razvijao je zajedništvo sa Svetom stolicom.

Naslijedio ga je Harold II, kralj Engleske.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]