Rikard I, kralj Engleske

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Rikard I
Richard I of England.png
Kralj Engleske
Vladavina 6. juli 1189. - 6. april 1199.
Prethodnik Henrik II
Nasljednik Ivan
Krunidba 3. septembar 1189.
Supružnik Berengarija Navarska
Dinastija Plantagenet
Otac Henrik II, kralj Engleske
Majka Eleonora, vojvotkinja Akvitanije
Rođenje 8. septembar 1157.
Palata Beaumont, Oxford, Engleska
Smrt 6. april 1199.
Chalus, Vojvodstvo Akvitanija
Mjesto sahrane Opatija Fontevraud, Anžuj, Francuska

Rikard I (engleski: Richard I; 8. septembar 1157. - 6. april 1199.) je bio kralj Engleske od 1189. do smrti 1199. godine. Također je bio vojvoda Normandije (kao Rikard IV), vojvoda Akvitanije, vojvoda Gaskonije, gospodar Kipra, grof Poitiersa, grof Anžuja, grof Maina, grof Nantesa i vrhovnik Bretanje. Bio je treći od pet sinova engleskog kralja Henrika II i Eleonore, vojvotkinje Akvitanije. Bio je poznat kao Rikard Lavlje srce, zbog svoje reputacije kao veliki vojskovođa i ratnik. U 16. godini, Rikard je preuzeo komandu nad vojskom, prekidajući pobunu u Poitou protiv njegovog oca. Bio je kršćanski zapovjednik tokom Trećeg krstaškog rata vodeći kampanju nakon odlaska francuskog kralja Filipa II. Postigao je značajne pobjede protiv Salahudina, ali nije mogao zauzeti Jerusalem.

Rikard je govorio francuski i romanski jezik koji se govorio u južnoj Francuskoj i okolnim regijama. Prije nego što je postao kralj Engleske, živio je u vojvodstvu Akvitanija na jugozapadu Francuske. Nakon dolaska na englesko prijestolje, proveo je šest mjeseci u Engleskoj a većinu svog života je proveo u krstaškim ratovima i zarobljeništvu. Poginuo je 1199. godine u Francuskoj prilikom opsade dvorca Aimara. Kako Rikard nije imao djece, nakon njegove smrti naslijedio ga je brat Ivan.

Rani život[uredi | uredi izvor]

Godine 1189. naslijedio je kralja Henrika II kao treći sin, a Akvitanijom je vladao zajedno s majkom Eleonorom, koja ju je naslijedila od svog oca.

Stekao je znatno vojno iskustvo suzbijajući pobunu u francuskoj pokrajini Akvitaniji koju je naslijedio od majke. Bio je jedan od ključnih sudionika Trećeg križarskog rata, uz francuskog kralja Filipa II Augusta i njemačkog cara Fridrika I Barbarossu. Zauzeo je Acru i porazio Saladina u bici kod Arsufa 1191. godine. Na povratku iz Trećeg križarskog rata 1192. godine zarobio ga je austrijski vojvoda Leopold. Pustio ga je 1194. godine uz otkupninu od 150.000 maraka. Sama isplaćena svota govori o snazi, moći i bogatstvu Engleske u ono doba.

Nakon kraćeg boravka u Engleskoj 1194. godine, ponovno je ratovao na kontinentu i to u Francuskoj pokušavajući povratiti posjede koje je izgubio tokom svoje odsutnosti. Njegova permanentna odsutnost iz Engleske ostavila je tragove na unutarnjem planu budući da je gotovo stalno ratovanje u Trećem križarskom ratu i u Francuskoj iscrpilo priverdu, stvorilo dugove i nezadovoljstvo visokog plemstva. Njegov brat i kasniji nasljednik Ivan mu je tokom učestvovanja u Trećem križarskom ratu pokušao preoteti krunu, ali mu se nakon povratka ipak poklonio i priznao ga svojim kraljem.

Poginuo je godine 1199. u Francuskoj prilikom opsade dvorca grofa od Limogesa. Kako Rikard sa suprugom Berengarijom, koja kao engleska kraljica nije nikada stala na englesko tlo, nije imao djece, nakon njegove smrti naslijedio ga je brat Ivan.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]