Fruktan

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Strukturna formula inulina, linearnih fruktana sa terminalnom α-D-glukozom sa 1→2 vezom

Fruktan je polimer molekula fruktoze. Fruktani sa kratkim lancima su poznati kao fruktooligosaharidi, dok se oni sa dugim lancima nazivaju inulinima. Fruktani se javljaju u namirnicama kao što su agava, artičoka, špargla, praziluk, bijeli luk, crni luk, jakon, i pšenica.

U životinjskoj hrani se fruktani također javljaju u travi, što ima dijetetske implikacije za konje i druge Equidae.

Tipovi[uredi | uredi izvor]

Fruktani su formirani od fruktoznih monomera, normalno sa saharozom na kraju lanca. Pozicija veza fruktoznih ostataka određuje tip fruktana. Veze se normalno javljaju na jednoj od dvije primarne hidroksilne grupe (OH-1 ili OH-6), te postoje dva osnovna tipa fruktana:

  • 1-vezani: u inulinu, fruktozil ostaci su povezani β-2,1-vezama.
  • 6-vezani: u levanu, fruktozil ostaci su vezani β-2,6-vezama.

Funkcije[uredi | uredi izvor]

Biljke koje skladište svoju hranu u obliku fruktana imaju sposobnost opstanka na niskim temperaturama, jer fruktani uvećavaju toleranciju na smrzavanje. Oni se vezuju za membrane čime pomažu u održavanju ćelija.

Sadržaj fruktana u hrani[uredi | uredi izvor]

Artičoka, Helianthus tuberosus 16,0-20,0%[1]
Artičoka, Cynara cardunculus 2,0-6,8%[1]
Špargla 1,4-4,1%[1]
Zrna mladog ječma 22%[2]
Bijeli luk 17,4%[3]
Crni luk 1,1-10,1%[1]
Raž (bran) 7%[4]
Raž (crno) 4,6-6,6%[4]
Pšenični hljeb (bijeli) 0,7-2,8%[1]
Pšenično brašno 1-4%[2]
Pšenične tjestenine 1-4%[1]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b c d e f Susan J. Shepard, Peter R. Gibson, "Fructose Malabsorption and Symptoms of Irritable Bowel Syndrome: Guidelines for Effective Dietary Management", J Am Diet Assoc 2006:106:1631-1639.
  2. ^ a b Department of Food Science and Nutrition, University of Minnesota, Joanne L. Slavin, "Mechanisms for the Impact of Whole Grain Foods on Cancer Risk", Journal of the American College of Nutrition, Vol. 19, No. 90003, 300S-307S (2000)
  3. ^ Muir, J.G., et al. (2007). "Fructan and Free Fructose Content of Common Australian Vegetables and Fruit". Journal of Agricultural and Food Chemistry 55: 6619–6627. doi:10.1021/jf070623x. 
  4. ^ a b Karppinen, Sirpa. Dietary fibre components of rye bran and their fermentation in vitro, Espoo 2003. VTT Publications 500. 96 p. + app. 52 p.

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Sugar - Chemical, Biological and Nutritional Aspects of Sucrose. John Yudkin, Jack Edelman and Leslie Hough (1971, 1973). The Butterworth Group. ISBN 0-408-70172-2


Također pogledajte[uredi | uredi izvor]