Timocit

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Timociti su hematopoetske potomačke ćelije koje su prisutne u timusu.[1]

Funkcija[uredi | uredi izvor]

Timopoeza je proces u timusu pomoću kojeg se timociti diferenciraju u zrele T-limfocite. Primarna funkcija timocita je stvaranje T-limfocita (T-ćelije). Timus pruža induktivno okruženje koje omogućava razvoj i selekciju fiziološki korisnih T-ćelija. Procesi beta selekcije, pozitivne selekcije i negativne selekcije oblikuju populaciju timocita u periferni bazen T-ćelija koje su sposobne odgovoriti na strane patogene i imunski su tolerantni prema autoantigenima.

Faze sazrijevanja[uredi | uredi izvor]

Timociti su klasificirani u više različitih stadija sazrijevanja temeljenih na ispoljavanju ćelijskih površinskih markera. Najranija faza razvoja timocita je dvostruko negativna (negativna i za CD4 i CD8), koja se u novije vrijeme bolje opisuje kao linijski-negativna i koja se može podijeliti u četiri podfaze. Sljedeća velika faza je dvostruko pozitivna faza (pozitivna i za CD4 i za CD8). Posljednja faza sazrijevanja je jednoznačno pozitivna (pozitivna ili za CD4 ili za CD8).[2]

Proces sazrijevanja[uredi | uredi izvor]

Tip Funkcijska
(beta) selekcija
Funkcijska
pozitivna selekcija
Autoreaktivna
(negativna selekcija)
Lokacija Korteks Korteks Korteks/srž
Intrathymic T Cell Differentiation.JPG Da bi prošao kontrolnu točku β-selekcije, β lanac receptora T-ćelija preuređen timocitom mora zadržati strukturna svojstva, omogućujući mu da se predstavi na površini timocita s pre-TCRα. Ovo eliminira timocite s grubim oštećenjima koja su unesena u receptor T-ćelija, preuređivanjem gena. Da bi bili pozitivno odabrani, timociti će morati komunicirati s nekoliko molekula površinske ćelije, MHC-a, kako bi se osigurala reaktivnost i specifičnost.[3]

Pozitivna selekcija bira ćelije sa receptorom T-ćelija, sposobnim da veže MHC, molekule klase I ili II sa najmanje slabim afinitetom. Ovo eliminira (postupkom nazvanim "smrt zanemarivanjem") one T-ćelije koje bi bile nefunkcionalne zbog nemogućnosti vezanja MHC-a.

Negativna selekcija je aktivna indukcija apoptoze u timocitima sa visokim afinitetom prema autopeptidima ili MHC. To eliminira ćelije koje bi usmjerile imunski odgovor na autoproteine na periferiji. Negativna selekcija nije 100% efikasna, neke autoreaktivne T-ćelije izbjegavaju skupnu cenzuru i puštaju se u cirkulaciju.

Dodatni mehanizmi tolerancije koji su aktivni na periferiji postoje kako bi stišali aktivnost ćelija poput anergija, delecija i regulatornih T-ćelija. Ako ovi mehanizmi periferne tolerancije također ne uspiju, može se pojaviti autoimunost.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ DorlandsDict|eight/000108679|thymocyte
  2. ^ Figure 12-13 in: Mitchell, Richard Sheppard; Kumar, Vinay; Abbas, Abul K.; Fausto, Nelson (2007). Robbins Basic Pathology. Philadelphia: Saunders. ISBN 978-1-4160-2973-1. 8th edition.
  3. ^ Baldwin TA, Hogquist KA, Jameson SC (2004). "The fourth way? Harnessing aggressive tendencies in the thymus". J Immunol. 173 (11): 6515–20. doi:10.4049/jimmunol.173.11.6515. PMID 15557139.CS1 održavanje: koristi se parametar authors (link)