Karlo Debeli

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Karlo III Debeli
Amiel - Charles the Fat.jpg
Kralj Zapadne Franačke
Vladavina 884 - 888.
Prethodnik Karloman
Nasljednik Odo
Kralj Italije
Vladavina 879 - 888.
Prethodnik Karloman
Nasljednik Berengar I
Kralj Istočne Franačke
Vladavina 882 - 888
Prethodnik Ludvig III
Nasljednik Arnulf
Otac Ludovik Njemački
Majka Hemma od Altdorfa
Rođenje 13. juni 839.
Smrt 13. januar 888.

Karlo III (13. juni 839 - 13. januar 888), također poznat kao Karlo Debeli, je bio car Karolinškog carstva od 881. do 888. godine. Bio je najmlađi sin Ludovika Njemačkog i Hemme. Karlo je bio praunuk Karla Velikog i posljednji Karolinški vladar koji je vladao ujedinjenim carstvom.

Tokom života, Karlo je postao vladar raznih kraljevstava Karlovog bivšeg carstva. Nakon pobjede nad Alemanima 876. godine, uspio je doći na italijanski tron nakon abdikacije svog starijeg brata Karlomana koji je bio nesposoban poslije moždanog udara. Nakon što ga je papa Ivan VIII krunisao za cara 881. godine, naslijedio je slijedeće godine teritoriju svoga brata Ludovika Mlađeg (Saksonija i Bavarska) i ponovo ujedinio Istočnu Franačku. Nakon smrti svoga rođaka Karlomana 884. godine, naslijedio je Zapadnu Franačku i ponovo ujedinio Karolinško carstvo.

Ujedinjeno carstvo nije dugo potrajalo. Nakon državnog udara koji je predvodio njegov nećak Arnulf Karantanski u novembru 887. godine, Karlu je oduzeta Istočna Franačka, Lotaringija i Italija. Prisiljen je na abdikaciju i umro je prirodnom smrću u januaru 888. godine, samo nekoliko sedmica nakon abdikacije. Nakon njegove smrti carstvo se raspalo na pet odvojenih kraljevina.

Mladost i naslijeđe[uredi | uredi izvor]

Karlo III bio je treći sin Ludviga Njemačkog i njegove žene Hemme. Otac mu je prilikom podjele svoje države istočne Franačke 865. dao u vladanje Alemaniju u kojoj je preuzeo vlast nakon očeve smrti 876.

U novembru 879. njegov brat Karloman, kralj Italije, ga je malo prije svoje smrti odredio za nasljednika.

Njegov život pokazuje prije svega kako neki ljudi imaju nevjerojatnu sreću koju ničim nisu zaslužili. U vrijeme kada su ljudi u pravom smislu te riječi vršili pokolje kako bi došli do krune ovom caru je sve palo u šake bez imalo truda. Kao mlađi brat cara Karlomana Bavarskog on se bezbrižno prepustio svim životnim uživanjima do trenutka kada je od posljedice srčanog udara car prestao biti sposoban za vladanje. Umjesto da prepusti krunu svom sinu, Karloman za njemačko-rimskog cara i kralja Italije proglašava na opće iznenađenje Karla III. Smrt Karlomana, francuskog kralja 884. godine donijelo mu je i prijestolje Francuske.

U tom trenutku kada je prvi put bilo obnovljeno carstvo Karla Velikog od čega su svi očekivali opće poboljšanje života ovaj vladar se pokazao potpuno nesposobnim. Njegove vojne ekspedicije protiv Arapa u Italiji, te Vikinga u Francuskoj i Njemačkoj redovno su završavale neuspješno što rezultira kupovanjem mira s Vikinzima 886. godine.

Ta njegova odluka na kraju postaje kap koja prelijeva čašu. Pobuna u Njemačkoj predvođena sinom Karlomana Njemačkog rezultira dobrovoljnom abdikacijom Karla III. Ubrzo potom on umire u samostanu.

U Francuskoj ga nasljeđuje grof Odo, a u Njemačkoj Arnulf Karantanski.