Karlo III, kralj Zapadne Franačke

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Karlo III
Charles the Simple.jpg
Kralj Zapadne Franačke
Vladavina 3. januar 898. - 30. juni 922.
Prethodnik Odo
Nasljednik Robert I
Krunidba 28. januar 898.
Supružnik Frederuna
Edgiva Engleska
Djeca Gizela Francuska?
Luj IV
Otac Luj II, kralj Zapadne Franačke
Majka Adelajda Pariska
Rođenje 17. septembar 879.
Smrt 7. oktobar 929. (u 50. godini)

Karlo III (17. septembar 879. - 7. oktobar 929), zvani Jednostavni (latinski: Carolus Simplex), je bio kralj Zapadne Franačke od 898. do 922. godine i kralj Lotaringije od 911. do 923. godine.[1]

Rani život[uredi | uredi izvor]

Karlo je bio treći i posthumni sin Luja II, kralja Zapadne Franačke i njegove druge supruge Adelajde. Kao djetetu, Karlu je bilo onemogućeno da naslijedi svog polubrata Karlomana 884. Umjesto njega, plemići su izabrali njegovog rođaka Karla Debelog. On je također spriječen da naslijedi Karla koji je svrgnut u novembru 887. godine. Plemstvo je izabralo Oda, heroja opsade Pariza, iako je bilo pojedinaca koji su podržavali Gvida III, vojvodu Spoleta. Karlo je došao pod zaštitu Ranulfa II, vojvode Akvitanije koji je pokušao da preuzme prijestolje i proglasi se za kralja. Poslije trogodišnjeg rata krajem 897. godine pobjedio je "nelegitimnog" kralja Oda uz pomoć njemačkih vojnika.

Kralj Zapadne Franačke[uredi | uredi izvor]

S ciljem sprječavanja daljnjih prodora Vikinga na francusko tlo daruje im današnju Normandiju koja je po njima dobila ime (Normani, ljudi sa sjevera). Time je obvezao vikinškog vođu Rolla da brani cijelu Francusku od napada ostalih vikinških plemena.

Njegova neoprezna vladavina kojom moćni plemići nisu bili niti najmanje zadovoljni rezultira na kraju njihovom uspješnom pobunom 922. godine.

Tokom kratkog rata Karlo III je oboren, ali ne prije nego što je uspio likvidirati u bitki uzurpatora Roberta I. Pobunjeni plemići koji su pobjedili u ratu za svog novog kralja biraju Rudolfa, burgunskog vojvodu.

Karlo III je do svoje smrti 929. bio zatvoren pod oružanom stražom. Njegov sin Luj IV će poslije uzurpatorove smrti postati novi kralj.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Gwatking, H. M., Whitney, J. P. Cambridge Medieval History: Volume III—Germany and the Western Empire.