Luj VII, kralj Francuske

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Luj VII
Decaisne - Louis VII of France.jpg
Kralj Francuske
Vladavina 1. august 1137. - 18. septembar 1180.
Prethodnik Luj VI
Nasljednik Filip II
Krunidba 25. decembar 1137.
Supružnik Eleonora, vojvotkinja Akvitanije
Kostansa Kastiljska
Adela Šampanjska
Djeca Marija od Francuske (šampanjska grofica)
Alisa od Francuske
Margareta Kapet, kraljica Ugarske
Alis Kapet, vojvotkinja Vexina
Filip II, kralj Francuske
Agnes Kapet, kraljica Bizantije
Dinastija Kapet
Otac Luj VI, kralj Francuske
Majka Adelaide de Maurienne
Rođenje 1120.
Pariz, Francuska
Smrt 18. septembar 1180.
Saint-Pont

Luj VII (francuski: Louis le Jeune; 1120. - 18. septembar 1180.) zvani Luj mladi, je bio kralj Francuske iz dinastije Kapet od 1137. do njegove smrti 1180. godine. Bio je sin i nasljednik francuskog kralja Luja VI i oženjen Eleonorom, vojvotkinjom Akvitanije, jednom od najbogatijih i najmoćnijih žena u zapadnoj Evropi. Eleonora je donijela kao miraz vojvodstvo Akvitaniju, čime se privremeno produžava Francuska do Pirineja, ali je njihov brak poništen 1152. godine pošto nije bio rođen muški nasljednik.

Odmah nakon poništenja braka, Eleonora se udala za Henrika Plantageneta, vojvodu Normandije i grofa Anžuja, kome je dala Akvitaniju. Kada je Henrik 1154. godine postao kralj Engleske kao Henrik II, vladao je velikim carstvom koje se prostiralo od Škotske do Pirineja. Henrikovi napori da sačuva i proširi ovo carstvo je označilo početak dugog rivalstva između Francuske i Engleske. Vladavina Luja VII je poznata po osnivanju univeziteta u Parizu i katastrofalnom Drugom krstaškom ratu. Luj i njegov savjetnik Abbot Suger su se zalagali za veću centralizaciju države i favorizirali izgradnju francuske gotičke arhitekture, posebno izgradnju Notre-Dame de Paris. Naslijedio ga je sin Filip II.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Poslije smrti oca Luja VI 1. augusta 1137. godine jedva punoljetni Luj VII je postao novi francuski kralj. Pred sam kraj svoga života otac mu je ugovorio vjenčanje s Eleonorom, vojvotkinjom Akvitanije, koja je bila dvije godine mlađa od njega. Taj brak je od samog početka bio neuspjeh. Crkveno obrazovani Luj se nije mogao nositi s liberalno obrazovanom Eleonorom. Ona sama je za svog muža izjavila kako je mislila da se ženi za muškarca, a ne svećenika.

Poslije petnaest godina braka bez muške djece Luj VII se rastavio od supruge odričući se na taj način Akvitanije. Razvedena Eleonora s tako velikim mirazom je odmah upala u oči desetak godina mlađem kralju Engleske, Henriku II, koji je odmah ženi donoseći Engleskoj ovu veliku francusku pokrajinu. S druge strane Luj je tek u trećem braku dobio sina koji ga je naslijedio.

Za vrijeme svog vladanja on nastavlja očevu politiku slabljenja plemića ne uvidjevši prilike za širenje svoga kraljevstva. Građanski rat koji traje 15 godina tokom njegovog vladanja u Engleskoj je bila prilika koju nije smio propustiti za izbacivanje Engleske iz Francuske. Umjesto smanjivanja okupiranog teritorija on ga na kraju i proširuje darivanjem Akvitanije.

U doba njegove smrti 18. septembra 1180. godine Engleska vlada s više od pola tadašnje Francuske. Naslijeđen je od dugo čekanog sina Filipa II.