Penbutolol

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Penbutolol
Naziv lijeka Penbutolol
Grupa Beta blokatori
Trgovačka imena Levatol
Klasifikacija
ATC kodovi C07
AA23
CAS registarski broj 36507-48-9
Stručne informacije
Hemijske osobine
Penbutolol Enantiomer Structural Formulae.png
Ime po IUPAC (S)-1-(tert-butilamino)-3-(2-ciklopentilfenoksi)propan-2-ol
Sumarna formula C18H29 NO2
Molarna masa 291,428 g/mol
Farmakokinetičke osobine
Izlučivanje

Penbutolol (Levatol, Levatolol, Lobeta, Paginol, Hostabloc, Betapressin) je lijek iz klase beta blokatora, koji se upotrebljava u tretmanu visokog krvnog pritiska.[1] Penbutolol se može vezati za i za beta-1 i za beta-2 adrenergične receptore (dva podtipova), čime je obilježan kao neselektivni β blokator.[2] Penbutolol je simpatomimetski lijek sa svojstvima koja omogućavaju da djeluje kao djelimični agonist na β adrenergičnim receptorima.[3]

Američka agencija FDA, odobrila ga je 1987.,[4] a januara 2015., bio je povučen sa američkog tržišta.[5]

Medicinska upotreba[uredi | uredi izvor]

Penbutolol se koristi za liječenje blago do umjereno visokog krvnog pritiska. [1] Kao i drugi beta blokator i nije prva linija liječenja za ovu indikaciju.[6] Nebi se trebao koristiti ili ga koristiti samo uz oprez kod osoba sa zatajenjem srca i ljudi koji boluju od astme. Može prikriti znakove niskog nivoa šećera u krvi kod osoba s dijabetesom i može maskirati znakove hipertireoze.[1]

Ispitivanja na životinjama pokazala su neke znakove potencijalnih problema za ženke koje su trudne, što nije uočeno u žena koje nisu trudne. Nije poznato da li se penbutolol izlučuje u majčino mlijeko.

Mehanizam djelovanja[uredi | uredi izvor]

Penbutolol može da se veže i za beta-1 adrenergične receptore i za beta-2 adrenergične receptore (dva podtipova), čime je okarakteriziran kao neselektivni β blokator.[2]To je simpatomimetski lijek,što mu omogućilo da se ponaša kao parcijalni agonist na β adrenergičkim receptorima.[3]

Blokiranjem β adrenergičnih receptora smanjuje broj otkucaja srca i snižava arterijski krvni pritisak. β blokatori također smanjuju razinu renina, što u konačnici dovodi do manje količine one vode koja se resorbira preko bubrega, a time i manjeg volumena krvi i krvnog pritiska.[7] Penbutolol djeluje na β1 adrenergične receptore u srcu i bubregu. Kada su β1 receptori aktivirani kateholaminom, oni stimuliraju spojeni G protein koji aktivira adenilil za pretvaranje adenozin-trifosfata (ATP) u ciklički adenozin monofosfat (cAMP). Povećanje CAMP na kraju mijenja kretanje iona kalcija u srčanom mišiću i povećava broj otkucaja srca.[2]:213-214 Penbutolol to blokira i smanjuje broj otkucaja srca, što smanjuje krvni pritisak.[8] Sposobnost penbutolola da djeluje kao parcijalni agonist dokazuje da je koristan u prevenciji bradikardije, kao rezultat smanjenja suvišnog broja otkucaja srca. [3] Penbutololske veze sa β1 adrenergičnim receptorima mijenjaju ga funkcije bubrega . U normalnim fiziološkim uvjetima, enzim renin pretvara angiotensinogen u angiotenzin I, koji će potom biti pretvoren u angiotenzina II. Angiotenzin II stimulira oslobađanje aldosterona iz nadbubrežne žlijezde, što dovodi do pada u koncentraciji elektrolita i zadržavanja vode, a na kraju povećanja izlučivanja vode i smanjenja volumena krvi i krvnog pritiska[9]

Kao i propanolol i pindolol, penbutolol je 5-HT1A antagonist; ovo otkriće u istraživanjima nekoliko grupa, u 1980., generiralo je uzbuđenje među onima koji su radili istraživanje o sistemu serotonina kao takvog, jer su antagonisti u to vrijeme bili rijetki.[10]:111-14

Farmakologija[uredi | uredi izvor]

Penbutolol se brzo apsorbira iz gastrointestinalnog trakta, a ima bioraspoloživost preko 90%,[11] i ima brzi početak efekta. Penbutolol ima poluživot od pet sati[2]

Dostupnost[uredi | uredi izvor]

Penbutolol je odobrila američka agencija za lčijekove i hranu (FDA), u 1987.[5]

Sporedni efekti[uredi | uredi izvor]

Penbutolol ima nisku učestalost nuspojava.[1][12] Ovi neželjeni efekti uključuju vrtoglavicu, glavobolju sa svetlicama i mučninu.[1][11]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b c d e FDA Penbutolol label Last updated Dec 2010
  2. ^ a b c d Katzung, Bertram G. Basic and Clinical Pharmacology (13th ed.) McGraw-Hill Education, 2015. ISBN 9780071826419
  3. ^ a b c Frishman, W. H., Covey, S. (1990). Penbutolol and carteolol: two new beta-adrenergic blockers with partial agonism. Journal of Clinical Pharmacology, 30(5):412-21 PMID 2189902
  4. ^ FDAHistory NDA 018976
  5. ^ a b FDA notice in the Federal Register. Jan 9, 2015 Determination That TAGAMET (Cimetidine) Tablets and Other Drug Products Were Not Withdrawn From Sale for Reasons of Safety or Effectiveness
  6. ^ NICE Hypertension guidance Last updated 2013
  7. ^ Berdeaux, A., Duhaze, P., Giudicelli, J. F. (1982). Pharmacological analysis of beta adrenoceptor blockade-induced coronary blood flow redistribution in dogs using l-penbutolol. The Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics, 221(3):740-747 PMID 6123586
  8. ^ Dent, M. R., Singal, T., Tappia, P. S., Sethi, R., Dhall, N. S. (2008). β-Adrenoceptor-Linked Signal Transduction Mechanisms in Congestive Heart Failure. Chapter 2, pp 27-49 in Signal transduction in the cardiovascular system in health and disease, Eds Srivastava, Ashok K., Anand-Srivastava, Madhu B. Springer Science & Business Media, 2008 ISBN 9780387095523
  9. ^ Finkel, Richard; Clark, Michelle A.; Cubeddu, Luigi X. Lippincott's Illustrated Reviews: Pharmacology, 4th Edition Lippincott Williams & Wilkins, 2009. ISBN 9780781771559
  10. ^ Glennon RA. Strategies for the Development of Selective Serotonergic Agents. Chapter 4 in The Serotonin Receptors: From Molecular Pharmacology to Human Therapeutics. Ed. Bryan L. Roth. Springer Science & Business Media, 2008 ISBN 9781597450805
  11. ^ a b Vallner, J. J. et al. (1977). Plasma level studies of penbutolol after oral dose in man. Journal of Clinical Pharmacology, 17(4):231-23 PMID 14976
  12. ^ Schoenberger, J. A. Usefulness of penbutolol for systemic hypertension. Penbutolol Research Group. Am J Cardiol. 1989 Jun 1;63(18):1339-42. PMID 2658525

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]