Idi na sadržaj

LW sistem antigena

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa ICAM4)
ICAM4
Identifikatori
AliasiICAM4
Vanjski ID-jeviOMIM: 614088 MGI: 1925619 HomoloGene: 74401 GeneCards: ICAM4
Lokacija gena (čovjek)
Hromosom 19 (čovjek)
Hrom.Hromosom 19 (čovjek)[1]
Hromosom 19 (čovjek)
Genomska lokacija za ICAM4
Genomska lokacija za ICAM4
Bend19p13.2Početak10,286,955 bp[1]
Kraj10,288,522 bp[1]
Lokacija gena (miš)
Hromosom 9 (miš)
Hrom.Hromosom 9 (miš)[2]
Hromosom 9 (miš)
Genomska lokacija za ICAM4
Genomska lokacija za ICAM4
Bend9 A3|9 7.69 cMPočetak20,940,669 bp[2]
Kraj20,941,891 bp[2]
Ontologija gena
Molekularna funkcija integrin binding
GO:0001948, GO:0016582 vezivanje za proteine
Ćelijska komponenta integral component of membrane
extracellular region
ćelijska membrana
integral component of plasma membrane
membrana
Biološki proces Ćelijska adhezija
extracellular matrix organization
regulation of immune response
cell-cell adhesion
Izvori:Amigo / QuickGO
Ortolozi
VrsteČovjekMiš
Entrez
Ensembl
UniProt
RefSeq (mRNK)

NM_022377
NM_001039132
NM_001544

NM_023892
NM_001364509

RefSeq (bjelančevina)

NP_001034221
NP_001535

NP_076381
NP_001351438

Lokacija (UCSC)Chr 19: 10.29 – 10.29 MbChr 9: 20.94 – 20.94 Mb
PubMed pretraga[3][4]
Wikipodaci
Pogledaj/uredi – čovjekPogledaj/uredi – miš
Molekula-4 međućelijske adhezije
(Landsteiner-Wienerov sistem krvnih grupa)
Identifikatori
SimbolICAM-4
Alt. simboliLW
NCBI gen3386
HGNC5347
OMIM111250
RefSeqNM_001039132
UniProtQ14773
Ostali podaci
LokusHrom. 19 p13.2-cen
Pretraga za
StruktureSwiss-model
DomeneInterPro

LW sistem krvnih grupa opisali su prvi Landsteiner i Wiener, 1940.[5] Često se brkao sa Rh sistemom, postajući zasebni sistem antigena tek 1982. LW i RhD antigeni su genetički neovisni, iako su fenotipski povezani i LW antigen se snažnije izražava na RhD pozitivnim nego na RhD negativnim ćelijama. U većini populacija antigeni LW, LWa i LWb prisutni su kao vrlo visokim, odnosno vrlo niskim frekvencijama.[5][6][7]

Genomika[uredi | uredi izvor]

Lokus LW nalazi se na kratkom kraku hromosoma 19 (19p13.3).[5]

Molekulska biologija[uredi | uredi izvor]

LW antigeni su sa 40 do 42 kb aaltona, na membrani crvenih krvnih ćelija, kao glikoproteini pod nazivom CD242.[6] LW glikoprotein je nedavno preimenovan u ICAM-4 zbog svoje sličnosti sa molekulom međućelijske addhezije, iako je tačnost podatka koji integrin je vezan za ICAM-4 predmet polemike.

Funkcija ICAM-4 nije potpuno razumljiva, ali čini se da je ograničena na eritroidne ćelije. Tokom in vitro eritropoeze, LW se pojavljuje ili u fazi formiranja eritroidne kolonije ili kasnije u fazi proeritroblasta. Vitalni dio eritropoeze je nakupljanje eritroblasta oko makrofaga koštane srži, da bi se stvorili eritroblastični otoci. Eritroblast je tada u stanju ukloniti svoje jedro, koje makrofagi zauzvrat unose i razgrađuju, da bi postao zreo eritrocit. Tokom ovog procesa ICAM-4 se veže za VLA-4, mjesto vezanja eritroblasta, na susjednim eritroblastima i za αv integrine na makrofazima, kako bi pomogao stabilizaciji eritroblastnih ostrva. Vezanje crvenih krvnih zrnaca za makrofage u slezeni, pomoću ICAM-4 također bi moglo imati ulogu u uklanjanju zastarjelih crvenih krvnih zrnaca.[5][6][7] Uprkos funkcionalnim aspektima ICAM-4, čini se da njegovo očigledno odsustvo u fenotipovima LW (a–b–) i Rhnull ne dovodi do očiglednih patoloških efekata. Ekspresija ICAM-4 je povišena na srpastim crvenim ćelijama i njegovo vezanje za αv integrine na endotelnim ćelijama može uzrokovati bol, povezan sa krizama anemije srpastih ćelija.[5][6]

Auto anti-LW nije neuobičajen kao autoantitijelo, ali obično se javlja sa privremenom supresijom LW antigena kod genetički LW+ osoba, pa se čini da je aloantitijelo. Pravi aloanti-LW vrlo je rijetka pojava, sa samo dva poznata primjera aloanti-LWab, kojeg imaju pacijenti sa fenotipom LW (a–b–). Anti-LW može biti prisutan kao klinički beznačajno autoantitijelo i ne mora biti povezan sa povećanim uništenjem crvenih krvnih zrnaca. Anti-LW je također povezan sa slučajevima toplog tipa autoimunske hemolitske anemije; Philip Levine sugerirao je da je to najčešće antitijelo u slučajevima AIHA sa pozitivnim Coombsovim testom.[5][8][9]

Transfuzijska medicina[uredi | uredi izvor]

Hemolitska bolest novorođenčeta (HDFN) zbog aloanti-LW opisuje se kao blaga i vrlo rijetka, čak i sa vrlo snažnim anti-LWab jedne poznate pacijentice, uzrokovali su minimalne dokaze o HDFN u njene tri trudnoće.[10] To date auto anti-LW has only been implicated as the cause of one case of HDFN.[11]

References[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b c GRCh38: Ensembl release 89: ENSG00000105371 - Ensembl, maj 2017
  2. ^ a b c GRCm38: Ensembl release 89: ENSMUSG00000001014 - Ensembl, maj 2017
  3. ^ "Human PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  4. ^ "Mouse PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  5. ^ a b c d e f Daniels G (2002). Human Blood Groups (2nd izd.). Malden, Mass.: Blackwell Science. ISBN 978-0-632-05646-0. OCLC 48435824.
  6. ^ a b c d Klein HG, Mollison PL, Anstee DJ (2005). Mollison's Blood Transfusion in Clinical Medicine (11th izd.). Oxford: Blackwell. ISBN 978-0-632-06454-0. OCLC 60348837.
  7. ^ a b Hoffbrand AV, Pettit JE, Moss PA (31. 10. 2006). Essential Haematology (5th izd.). Oxford: Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-4051-3649-5. OCLC 70402356.
  8. ^ Gorst DW, Rawlinson VI, Merry AH, Stratton F (februar 1980). "Positive direct antiglobulin test in normal individuals". Vox Sanguinis. 38 (2): 99–105. doi:10.1111/j.1423-0410.1980.tb02337.x. OCLC 1769301. PMID 6967653.
  9. ^ Vos GH, Petz LD, Garratty G, Fudenberg HH (septembar 1973). "Autoantibodies in acquired hemolytic anemia with special reference to the LW system". Blood. 42 (3): 445–53. doi:10.1182/blood.V42.3.445.445. OCLC 1536582. PMID 4737659.
  10. ^ Daniels G, Poole J, de Silva M, Callaghan T, MacLennan S, Smith N (oktobar 2002). "The clinical significance of blood group antibodies". Transfusion Medicine. 12 (5): 287–95. doi:10.1046/j.1365-3148.2002.00399.x. OCLC 26133630. PMID 12383334.
  11. ^ Davies J, Day S, Milne A, Roy A, Simpson S (august 2009). "Haemolytic disease of the foetus and newborn caused by auto anti-LW". Transfusion Medicine. 19 (4): 218–9. doi:10.1111/j.1365-3148.2009.00936.x. OCLC 26133630. PMID 19706140.