Jon Voight

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Jon Voight
Jon Voight
Rođenje 29. decembar 1938.
Yonkers, New York
Godine rada 1963–danas
Suprug/a Lauri Peters (1962–1967)
Marcheline Bertrand (1971–1980)
Važnije uloge Joe Buck, Luke Martin, Oscar 'Manny' Manheim, Mickey Donovan
Važniji filmovi i/ili serije Ponoćni kauboj,
Povratak veterana,
Pomahnitali vlak
Oskari
1979. Povratak veterana
Zlatni globusi
1970. Ponoćni kauboj,
1979. Povratak veterana,
1986. Pomahnitali vlak
2014. Ray Donovan tv-serija
BAFTA nagrade
1970. Ponoćni kauboj

Jon Voight, pravo ime Jonathan Vincent Voight (fon. Vojt), američki je filmski glumac. Osvojio je jednog Oskara, od ukupno četiri nominacije, i četiri Zlatna globusa, od ukupno deset nominacija. Voight je otac glumice Angeline Jolie. Proslavio je se krajem 1960-ih sa ulogom u Ponoćnom kauboju (1969). Tokom 1970-ih, postao je holivudska zvijezda glumeći poslovnog čovjeka umiješanog u ubistvo u filmu Deliverance (1972), te paraplegičnog vijetnamskog veterana u Povratku veterana (1978), za koji je dobio Oskara za najbolju glavnu mušku ulogu, te bivšeg siromašnog bokserskog šampiona u Šampionu (1979). Iako je usporio sa snimanjem filmova tokom 1980-ih, Voight je primio mnogo pohvalnih kritika za svoju ulogu beskrupuloznog pljačkaša banaka u Pomahnitalom vlaku (1985). Tokom 1990-ih, njegova najupečatljivija uloga je bila uloga advokata-showmana u filmu The Rainmaker (1997). Voight se pojavio u čuvenim biografskim filmovima tokom 2000-ih, glumeći sportskog novinara Howarda Cosella u Aliju (2001), zatim kao nacistički oficir Jürgen Stroop u Pobuni (2001), i kao Papa Ivan Pavao II u istoimenoj televizijskoj seriji (2005). [1] Za ulogu Mickeya Donovana u tv-seriji Ray Donovan osvaja Zlatnog globusa za najboljeg sporednog glumca u kategoriji tv serija. [2]

Rane godine[uredi | uredi izvor]

Voightov otac, Elmer, je bio češkog porijekla i bio je profesionalni igrač golfa da bi kasnije zbog povrede postao učitelj golfa dok je njegova majka, Barbara, bila domaćica. Voightov brat Barry je bio stručnjak za vulkane, predajući na Penn State University, dok je James Wesley - pod umjetničim imenom Chip Taylor postao legendarni kompozitor, kreirajući klasik kao što je Wild Thing i Angel Of The Morning. Jon je bio predodređen da glumi, želeći da postane glumac još kao dijete od tri godine. Pohađao je je srednju školu "Nadbiskup Stepinac" (privatnu školu za katoličku djecu), i tu je učestvovao u školskim predstavama, kako sa glumom tako i sa crtanjem i slikanjem. Jon je bio sretan, prilagodljiv, i iznad svega, odličan student. [3]

Glumačka karijera[uredi | uredi izvor]

1960te[uredi | uredi izvor]

Nakon što je diplomirao na Catholic University of America 1960, odlazi u New York City sa namjerom da postane glumac. Cijelu godinu Voight pokušava da nađe posao, brinući se da mu njegova izrazita visina ne ide u prilog. Zatim je njegov život bio drastično promijenjen sa slučajnim susretom. Jednog dana, u nemogućnosti da plati taksi, stajao je izgubljen na kiši i u tom momentu jedan motorista na scooteru mu je stao, pitajući ga da li želi da ga odbaci. Ispostavilo se da je motorista bio teatarski agent za mjuzikle, i u roku od dva dana, Voight će se pojaviti na audiciji za originalnu Broadwaysku produkciju Moje pjesme, moji snovi. Na sam dan audicije, Jon je imao jaku prehladu, ali uprkos tome njegov talent je primijetio autor showa, Richard Rogers, koji ga je izabrao da igra Rolfa. Njegovu djevojku, Liesl Von Trapp, je glumila Laurie Peters, koja će se kasnije udati za Voighta 1962. On je kasnije rekao da tada nije bio spreman za brak, što objašnjava njihov razvod pet godina kasnije. Nakon potrage za ulogama dobija nekoliko manjih TV uloga, među kojima je serija Gunsmoke, ali većinom njegov angažman ostaje u teatru. Tu upoznaje mnogo prijatelja i uspostavlja veze, a jedna od njih je i mladi Dustin Hoffman koga je Voight upoznao 1965. kad je glumio u predstavi Arthura Millera Pogled s mosta, u kojoj je glumio i Robert Duvall (Hoffman je bio asistent režiseru Ulu Grosbardu). 1966, Jon je proveo sezonu na California National Shakespeare Festival, a 1967. je osvojio nagradu Theatre World. Uskoro Jon se pojavljuje i u igranim filmovima. Prvi 1967, Hour Of The Gun, gdje on glumi Curly Billa, jednog od prestupnika kojeg lovi Wyatt Earp nakon pucnjave kod OK korala. Zatim glumi u Neustrašivom Franku, te u Ponoćnom kauboju. Bilo je to 1966. kad su Schlesinger i Hellman zaposlili scenaristu Jacka Gelbera da napiše scenario. Gelber je predložio jednog mladog glumca da glumi Rizza. Bio je to Dustin Hoffman. Zatim im je trebao glumac koji bi imao ulogu Ponoćnog kauboja. Mnogi glumci su bili zainteresovani među kojima je bio i Elvis Presley. Voight, je žarko želio ovu ulogu ali je bilo jako teško pridobiti Schlesingera. On je želio nekoga tamnije boje kose i mislio je da Voight ne bi mogao da savlada teksaški akcent. Voight je tražio od Hoffmana, koji se već proslavio sa Diplomcem, da mu pomogne da dobije ulogu. Na nagovor Hoffmana, Schlesinger pristaje da testira Sarrazina i Voighta, ali ipak se odlučuje za Sarrazina pošto je on već imao potpisani ugovor sa Universalom. Kad je Hellman kontaktirao Universal da napravi ugovor o snimanju, oni su utrostručili svoju cijenu. United Artists pristaje da finansira Ponoćnog kauboja, ali pod uslovom da bude nizak budžet. Na taj način je Sarrazin otpao i Voight je dobio ulogu. Voight je zatim otišao u Texas sa malim kasetnim rekorderom, odlučan da savlada teksaški akcent. Sarrazin, međutim, dobija ulogu u filmu Konje ubijaju, zar ne? koji će kasnije biti u konkurenciji za Oskara zajedno sa Ponoćnim kaubojem. [3]

1970te[uredi | uredi izvor]

Zatim slijede uloge u filmovima Catch-22, The Odessa File, Conrack, ali nijedan od njih u ovom periodu nije imao toliko uspjeha kao Deliverance snimljen 1972. Osim filma End Of The Game, Voight nije bio aktivan tokom sredine sedamdesetih. Najviše zbog toga što se ponovo oženio i dobio dvoje djece: Jamesa Havena i Angelinu (kasnije Jolie). Nakon filma Deliverance, konkurisao je za ulogu McMurphyja u Letu iznad kukavičjeg gnijezda, ali je uloga pripala Jacku Nicholsonu. Jon se uskoro posvetio humanitarnom radu. Novinar koji je bio posjetio njegov dom primijetio je postere na zidu: Gandhija, Majke Tereze i Martina Luthera Kinga. Njegov humanitarni rad je uključivao pomoć za liječenje ovisnika od droge, beskućnicima, farmerima, imigrantima, starijim osobama, veteranima Vijetnamskog rata, Indijancima, i djeci. Konačno dolazi film Povratak veterana. Zbog njegove odsutnosti, Voight više nije bio glumac sa A-liste. Ova uloga Luka Martina, hendikepiranog veterana rata koji se zaljubljuje u udatu medicinsku sestru (Jane Fonda), bila je isprva ponuđena Bruceu Dernu i mnogima drugima. Ali većina ih je odbila (nimalo raskošna uloga) i Voight, koji puno ne mari za raskoš, prihvata ulogu. Nakon brutalnosti u filmovima o Vijetnamskom ratu, kao što su Lovac na jelene i Apokalipsa danas, Hal Ashbyijev Povratak veterana je bio spor, mučan ali u biti ispunjen ljubavlju. Jon je bio superioran, i osvaja Oskara i Zlatnog globusa. Odmah nakon dodjele nagrada on zapada u krizu, razmišljajući da li on stvarno zaslužuje sve te nagrade. Osim toga, njegov brak sa Bertrandovom se raspada i počinje da razmišlja da napusti glumu. On se kasnije sjeća svoje šetnje na plažama Malibua razmišljajući da prekine sve, kad odjednom naiđe na Al Pacina. Pacino ga ohrabruje da nastavi i tvrdi da je on veliki glumac, i tako Voight odlučuje da nastavi. Nakon filma Franca Zeffirellija Šampion, Voight se ne pojavljuje na filmu pune tri godine i većinu svog vremena provodi sa glumicom Stacey Pickren. [3]

1980te[uredi | uredi izvor]

Jon Voight iz 1988. godine

Zatim dolazi uloga u Lookin' To Get Out (gdje se prvi put pojavljuje mlada Jolie). Film nije bio dobro primljen. Voight snima Table For Five, gdje se pojavljuje mladi Kevin Costner. Ali odjednom, Voight iznenađuje svijet sa svojom ulogom lošeg momka. U svojim prijašnjim filmovima, on je uvijek bio osjetljivi plavooki momak, koji se bori sa zlom i emocionalnim teškoćama. U filmu Pomahnitali vlak, koji je baziran na Kurosawinoj priči, Jon glumi odbjeglog zatvorenika koji upravlja sa vlakom i ubrzo gubi kontrolu nad njim, jureći kroz Sjevernu Kanadu. Oscar "Manny" Manheim uloga je načinila Voighta da je izgledao više zao od svog mlađeg filmskog partnera Erica Robertsa. Još jednom, Voight je bio nominovan za Oskara, i još jednom osvaja Zlatni globus. 1986. u filmu Desert Bloom, glumi alkoholičara veterana rata, koji pokušava da uspostavi vezu sa svojom porodicom. Tokom kasnih osamdesetih, Voight bilježi još jednu pauzu u snimanju da bi se posvetio svojoj majci koja je bila oboljela od raka. Njena bolest mu jako teško pala, pa je prošao kroz period duhovnog traženja, odbijajući sve ponuđene uloge. [3]

1990te[uredi | uredi izvor]

Na početku devedesetih snima Final Warning, istinitu priču o katastrofi u Černobilu. Promovisao je prava Američkih indijanaca u filmu Posljednji iz plemena, gdje glumi antropologa koji otkriva posljednjeg preživjelog iz kalifornijskog Yahi plemena (bio je nominovan za Zlatnog globusa). Zatim slijedi još jedan anti-nuklearni film Rainbow Warrior, koji govori o brodu ekologa potopljenom kod Novog Zelanda od strane francuske mornarice. Potom se okušava i u režiji Olovnog vojnika adaptiranog po bajci Hansa Christiana Andersena; pojavljuje se u John Singletonovom Rosewoodu, igrajući bijelog čovjeka koji pokušava da spriječi masakr crnaca na Floridi 1923. Zatim sa Robertom De Nirom glumi organizatora podzemlja Natea u Michael Mannovoj Vrućini i tako započinje serije filmova u kojima glumi loše momke. On je bio jako zao u Nemogućoj misiji, The Rainmaker (još jedna nominacija za Zlatnog globusa) i Državni neprijatelj, dok je bio užasno zao u Anakondi i U-Turnu. [3]

2000te[uredi | uredi izvor]

Voight na dodjeli Emmy nagrada 2008.

Potom je bio predsjednik Franklin D. Roosevelt u Pearl Harbouru, igrao je Lorda Crofta u Angelininom filmu, Tomb Raider, i sportskog reportera Howarda Cosella u Aliju, gdje su njegovi verbalni sukobi sa Willom Smithom napravili veliki filmski uspjeh. Ponovo je bio nominovan za Oskara i Zlatnog globusa. Za ulogu u filmu Uprising dobio je nominaciju za Emmy, gdje je igrao hladnog i psihotičnog nacističkog generala koji je ugušio jeverejski ustanak Varšavi. Voight se pojavljuje u filmu Rupe, gdje je Sigourney Weaver upravnica bizarnog kampa za djecu sa mračnim tajnama, Voight igra zastrašujućeg savjetnika Mr Sir, koji je čuven po izjavi: "Ako misliš da odgojiš dječaka, natjeraj ga da kopa rupe svaki dan na vrućem suncu. To će od njega napraviti dobrog dječaka". Voight nastavlja svoj interes za dječje filmove sa The Karate Dog i Baby Genuises 2. U prvom je bio zli milijarder koji želi da istrijebi mačke. U drugom je bio još jedan zao bogataš, ovaj put sa namjerom da kontroliše misli djece svijeta. Potom dolazi malo ozbiljnija uloga u Mandžurijskom kandidatu, priči o pranju mozga i političkim intrigama gdje bi tajna memorija vojnika Denzela Washingtona mogla spriječiti Liev Schreibera da postane predsjednik. Potom glumi u profitabilnom hitu Nacionalno blago, akcijski film u kojem historičar Nicolas Cage traži blago izgubljeno iz doba Krstaških ratova koje je sakriveno od strane Templara i Slobodnih zidara. Nakon ovoga glumi u filmu The Five People You Meet In Heaven, gdje je igrao 83-eg mehaničara iz zabavnog parka, koji je poginuo pokušavajući da spasi djevojčicu sa rollercoastera. Za Voightovu sljedeću ulogu je drugi put bio nominovan za Emmyja. Bilo je to za TV seriju Papa Ivan Pavao II, gdje je zamijenio Iana Holma u naslovnoj ulozi, da bi glumio Papu u svojim poznim godinama, pokušavajući da spasi Poljsku od Sovjetskog Saveza. Nakon ovoga uslijedio je September Dawn, koji govori o masakru Mormona 1857. u kojem je ubijeno 120 doseljenika, da bi potom uslijedila njihova odmazda u Missouriju. Voight je glumio mormonskog biskupa koji je inspirisao svoje sljedbenike da počine odmazdu, ignorišući molitve svoga sina koji se zaljubio u djevojku koja je već bila u vozu koji ih je odveo na pogubljenje. Voight se vraća politici za Građanska prava filmom Glory Road, istinita priča o prvom košarkaškom timu sa crnog koledža i njihovom putu ka osvajanju titule 1966. 2007. Voight se vraća sa hitom Transformers, igrajući južnjačkog Ministra odbrane pokušavajući da spriječi sukob izmeđ dva zaraćena klana robota ovdje na planeti Zemlji. Zatim glumi u filmu Pride And Glory, u ulozi oca porodice policajaca koja se našla u razdoru kada Ed Norton mora istražiti svog sopstvenog brata radi skandala korupcije. Zatim slijedi Nacionalno blago 2 gdje se Nicolas Cage vraća da otkrije istinu o pravom razlogu atentata na Abrahama Lincolna. [3]

Filmografija[uredi | uredi izvor]

  • 1963. Naked City - Victor Binks - TV serija
  • 1963. The Defenders - Cliff Wakeman - TV serija
  • 1966. Summer Fun - TV serija
  • 1966. NET Playhouse - TV serija
  • 1966. 12 O'Clock High - Capt. Holtke - TV serija
  • 1966. Gunsmoke - Petter Karlgren - TV serija
  • 1967. Neustrašivi Frenk - Frenk - Voightov prvi igrani film
  • 1967. Coronet Blue - Peter Wicklow - Tv serija
  • 1967. Hour of the Gun - Curly Bill Brocius
  • 1967. N.Y.P.D. - Adam - TV serija
  • 1967. Gunsmoke - Cory - TV serija
  • 1968. Cimarron Strip - Bill Mason - TV serija
  • 1969. Gunsmoke - Steven Downing - TV serija
  • 1969. Ponoćni kauboj - Joe Buck
  • 1969. Out of It - Russ
  • 1970. Catch-22 - 1st Lt. Milo Minderbinder
  • 1970. Revolucionar - A
  • 1972. Deliverance - Ed Gentry
  • 1973. The All-American Boy - Vic Bealer
  • 1974. Conrack - Pat Conroy
  • 1974. The ODESSA File - Peter Miller
  • 1975. End of the Game - Walter Tschanz
  • 1978. Povratak veterana - Luke Martin
  • 1979. Šampion - Billy Flynn
  • 1982. Lookin' to Get Out - Alex Kovac
  • 1983. Table for Five - J.P. Tannen
  • 1985. Pomahnitali vlak - Oscar 'Manny' Manheim
  • 1986. Desert Bloom - Jack Chismore
  • 1990. Eternity - Edward / James
  • 1991. Černobil: konačno upozorenje - Dr. Robert Gale - TV film
  • 1992. The Rainbow Warrior - Peter Willcox - TV serija
  • 1992. The Last of His Tribe - profesor Alfred Kroeber - TV film
  • 1993. Return to Lonesome Dove - kapetan Woodrow F. Call - TV serija
  • 1995. Tin Soldier - Yarik - TV film
  • 1995. Convict Cowboy - Ry Weston - TV film
  • 1995. Vrućina - Nate
  • 1996. Nemoguća misija - Jim Phelps
  • 1997. The Rainmaker - Leo F. Drummond
  • 1997. Rosewood - John Wright
  • 1997. Anakonda - Paul Serone
  • 1997. U Turn - Slijepac
  • 1997. Most Wanted - gen. Adam Woodward / pukovnik Grant Casey
  • 1998. Državni neprijatelj - Thomas Brian Reynolds
  • 1998. The General - Ned Kenny
  • 1999. Varsity Blues - trener Bud Kilmer
  • 1999. A Dog of Flanders - Michael La Grande
  • 1999. Noina barka - Noa - TV film
  • 2001. Zoolander - Larry Zoolander
  • 2001. Lara Croft: Tomb Raider - Lord Richard Croft
  • 2001. Pearl Harbor - Franklin D. Roosevelt
  • 2001. Ali - Howard Cosell
  • 2001. Uprising - general-major Jürgen Stroop - TV film
  • 2001. Jack and the Beanstalk: The Real Story - Sigfriend "Siggy" Mannheim - TV serija
  • 2002. Second String - glavni trener Chuck Dichter - TV film
  • 2003. Rupe - g. Sir/Marion Sevillo
  • 2004. The Five People You Meet in Heaven - Eddie - TV film
  • 2004. Nacionalno blago - Patrick Gates
  • 2004. Superbabies: Baby Geniuses 2 - Bill Biscane/Kane
  • 2004. Mandžurijski kandidat - senator Thomas Jordan
  • 2004. The Karate Dog - Hamilton Cage - TV film
  • 2005. Papa Ivan Pavao II - Papa - TV serija
  • 2006. The Legend of Simon Conjurer - dr. Crazx
  • 2006. Glory Road - Adolph Rupp
  • 2007. Zora u septembru - Jacob Samuelson
  • 2007. Transformers - ministar odbrane John Keller
  • 2007. Bratz: The Movie - direktor Dimly
  • 2007. National Treasure: Book of Secrets - Patrick Gates
  • 2008. Pride and Glory - Francis Tierney Sr.
  • 2008. An American Carol - George Washington
  • 2008. Tropic Thunder
  • 2008. 24: Redemption - Jonas Hodges - TV film
  • 2008. Four Christmases - Creighton
  • 2009. 24 (season 7) - Jonas Hodges - TV serija
  • 2010. Lone Star - Clint Thatcher - TV serija
  • 2011. Tower Heist - Karl Cartwright
  • 2012. Beyond - Jon Koski

[2]

Zanimljivosti[uredi | uredi izvor]

  • Jon Voight je branio svoj film od kritika Mormonske crkve, koji se boje da bi film o stvarnim događajima o masakru iz 1857. godine, mogao okrenuti druge kršćanske crkve protiv njih. Jon glumi Mormonskog lidera u filmu Zora u septembru, koji opisuje Mountain Meadows masakr, kad je grupa Mormona, prerušenih kao Paiute indijanci, pobila sve osim 17 novorođenčadi u vozu koji je trebao ići za Kaliforniju. Ironično, masakr se desio na 11. septembar i neki Mormonski kritičari se plaše da bi film mogao dovesti do zločina netrpeljivosti. Međutim Voight insistira da film nema namjeru da osudi današnje Mormone - to samo odražava šta se može desiti kad vjerska netrpeljivost ode predaleko. On dalje objašnjava: "To je bio čin vjerskog fanatizma. Ovo nije napad na Mormone. Mormoni su danas drugačiji nego što su prije bili; sve je se promijenilo nakon 150 godina ovo je bio vjerski fanatizam i ja vidim kako se to i dan danas odražava. Mi se i sada s time suočavamo, i ovo je za mene bila mogućnost da istražim vjerski fanatizam."

[4]

  • Dobio je ulogu predsjednika Franklina D. Roosevelta u Pearl Harboru (2001) nakon što ju je Gene Hackman odbio. Hackmanova supruga je japanskog porijekla, i pojaviti se u filmu o japanskom napadu koji je odveo SAD u Drugi svjetski rat bilo bi previše bolno za nju, zato je Hackman odbio da glumi u filmu.

[2]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ http://movies.amctv.com/person/en/jon_voight
  2. ^ a b c Jon Voight na IMDb-u
  3. ^ a b c d e f Jon Voight na talktalk.co.uk
  4. ^ http://www.starpulse.com/news/index.php/2007/06/19/jon_voight_defends_his_new_massacre_movi