Šerijatska sudačka škola

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Šerijatska sudačka škola u Sarajevu

Šerijatska sudačka škola[uredi | uredi izvor]

Zgrada šerijatske sudačke škole sagrađena je 1887. godine po projektu Karla Paržika u bogatom pseudomaurskom dekorativnom maniru sa elementima i detaljima skupljenim iz raznih regionalnih škola islamske umjetnosti.[1] Šerijatska sudačka škola (mektebi-nuvab) je otvorena 6. aprila 1889. kao petogodišnja viša škola. Ovdje je značajno sasvim tačno opažanje da se koncept organizacije osmanlijsko-turskih medresa zasniva na principu unutrašnjeg dvorišta, što potiče još iz helenističke arhitekture. To pravilo se ne odnosi samo na monumentalne objekte, već i one sasvim skromne izvedbe. Šerijatska sudačka škola prestala raditi aprila 1937. Naime, razloge prestanka rada ove škole neki tumače i činjenicom da je ona prerasla u Višu islamsku šerijatsko-teološku školu (u narodu poznata kao VIŠT, a njeni svršenici kao «vištovci»). Poslije drugog svjetskog rata u toj zgradi je bio smješten Muzej grada Sarajeva, a nakon posljednjeg rata u zgradi je smješten Fakultet islamskih nauka.

Arhitektura[uredi | uredi izvor]

Na raskrsnici ulica Sagrdžije i Čemerlina nalazi se zgrada Šerijatske sudačke škole. Sagrađena je 1887. godine u bogatom pseudomaurskom stilu prema projektu Karla Paržika. Šerijatska sudačka škola (mektebi-nuvab) otvorena je u decembru iste godine kao petogodišnja viša škola.

"Zgrada je smještena na uzvišenju, što stvara dojam impozantnosti. Unutrašnjost je specifična, jer ima dva atrija, odnosno, unutrašnja dvorišta sa šadrvanima", objašnjava Mufid Garibija, arhitekta i poznavalac historije grada.[2] Zgrada ima dva nivoa, a ima i dva ulaza, od kojih je glavni povezan s ulicom dugim stepeništem.

Zgrada Šerijatske sudačke škole specifična je po drvenoj krovnoj konstrukciji i oslikanim zidovima i stropovima. "To nisu tipične arabeske kao u drugim objektima orijentalnog tipa nego su crteži pravljeni pomoću šablona", objašnjava Garibija.


Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Alija Bejtić -Ulice i trgovi Sarajeva. Sarajevo: Muzej grada Sarajeva 1973. Godine
  • Nedžad Kurto -Sarajevo 1492-1992, Oko, Sarajevo.
  • Ibrahim Krzović -Arhitektura secesije u Bosni i Hercegovini“, Kulturno naslijeđe, Sarajevo

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Nedžad Kurto: ARHITEKTURA BIH- Razvoj bosanskog stila". Kulturno naslijeđe, Sarajevo. Pristupljeno 9. 2. 2017. 
  2. ^ "Amir Pašić: Arhitektura Bosne i Hercegovine, Austrougarski period (1878-1918)". Univerzitet u Sarajevu Filozofski fakultet Odsjek za historiju, Sarajevo. 2014. Pristupljeno 10. 9. 2017. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]