Narodna skupština Republike Srpske

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Narodna skupština
Republike Srpske
Grb ili logotip
Vrsta
VrstaJednodomni sistem
Vodstvo
PredsjednikNedeljko Čubrilović, (DEMOS)
Struktura
Broj zastupnika83
Mandati RS 2014.png
Političke grupeVlada (52)[1]
  •   SNSD (30)[a]
  •   NDP-NPS (5)[b]
  •   SP (4)[c]
  •   US (4)[d]
  •   DEMOS (4)[e]
  •   SPS (4)[f]
  •   Nezavisni kandidat (1)[g]

Opozicija (31)

Izbori
Posljednji izbori7. oktobar 2018.
Mjesto zasjedanja
Stari dom jna - narodna skustina RS.JPG
Dom Narodne Skupštine, Ulica Vuka Karadžića 2, Banja Luka, Bosna i Hercegovina
Veb-sajt
www.narodnaskupstinars.net

Narodna skupština Republike Srpske (skraćeno NSRS) jest najviše predstavničko tijelo i nosilac ustavotvorne i zakonodavne vlasti u Republici Srpskoj. Sastoji se iz 83 narodna zastupnika i sjedište se nalazi u Banjoj Luci.

U aktuelni deseti saziv izabrani su poslanici sa sedam izbornih lista. Parlamentarnu većinu trenutno čine sledeći klubovi poslanika:

Historija[uredi | uredi izvor]

Skupština je osnovana 24. oktobra 1991. kao Skupština srpskog naroda u Bosni i Hercegovini.[1] Na prvoj sjednici održanoj u Sarajevu, raspisan je plebiscit i usvojena Deklaracija o ostajanju srpskog naroda u zajedničkoj državi Jugoslaviji. Referendum na kome su se Srbi izjasnili o ostanku u Jugoslaviji održan je 9. i 10. novembra 1991.

Smatralo se da je osnivanje Skupštine srpskog naroda u Bosni i Hercegovini i konstituiranje Republike Srpske bila potrebna za očuvanjem identiteta i državnosti Srba u Bosni i Hercegovini. Uporedo s političkom borbom koju su izabrani predstavnici srpskog naroda vodili u Skupštini Republike Bosne i Hercegovine za očuvanje statusa – općine s većinskim srpskim stanovništvom samoorganiziraju se i ujedinjuju u "Zajednicu općina", a potom se formiraju četiri srpskih autonomnih oblasti i regija:[2]

Nakon toga, Narodna skupština Republike Srpske donosi Deklaraciju o proglašenju Republike srpskog naroda Bosne i Hercegovine 9. januara 1992. u Sarajevu, obezbjeđujući kao konstituanta, Ustavom koji je donesen 28. februara 1992, pravnu moć i pravnu sigurnost, legalitet i legitimitet tadašnje Srpske Republike Bosne i Hercegovine. Kasnije je na osnovu rezultata Novembarskog referenduma Srpska Republika Bosna i Hercegovina proglašena za federalnu jedinicu u sastavu Savezne Republike Jugoslavije.

Bošnjačkim/Muslimanskim i hrvatskim strankama bio je cilj nezavisnost i stvaranje federalne države Bosne i Hercegovine (kako sada izgleda Federacija Bosne i Hercegovine), ali Srbi su smatrali da će se time odvojiti srpski narod, te da bi Srbi iz Bosne i Hercegovine time dobili status nacionalne manjine. Takav odnos i stanje uticali su na to da su srpski poslanici konstituirali srpski blok poslanika od ukupno 83 poslanika, pretežno iz Srpske demokratske stranke, zatim iz Srpskog pokreta obnove, Socijaldemokratske partije i Saveza reformskih snaga Jugoslavije. Bio je to prvi korak ka početku stvaranja današnje Republike Srpske i Narodne skupštine Republike Srpske.[1]

Tokom rata u Bosni i Hercegovini iz sigurnosnih razloga Narodna skupština se izmješta na teritoriju tadašnjeg Srpskog Sarajeva (današnje Istočno Sarajevo), funkcionira i zasjeda na Palama. Jedna od najdužih sjednica u historiji Skupštine održana je 5. maja 1993. na Jahorini, kada su poslanici 17 sati raspravljali Vance–Owenovom planu. Od 1998. administrativno sjedište Narodne skupštine Republike Srpske prelazi u Banju Luku, gdje se nalazi i danas.[1]

Po okončanju rata, potpisivanjem Dejtonskog mirovnog sporazuma (1995) Narodna skupština preuzima primarnu odgovornost sprovođenja normativne entitetske reizgradnje i obnove, te kao zakonodavni organ predvodi i neposredno sprovodi zakonske reforme kroz koje Republika Srpska prolazi u poslijeratnim godinama.

Sastav Narodne skupštine, po savremenim parlamentarnim principima, čine osamdeset i tri (83) narodna poslanika koje narod u Republici Srpskoj bira na neposrednim parlamentarnim izborima. Narodni poslanici u Narodnoj skupštini birali su se do 2002. na mandat u trajanju od dvije godine, a od 2002. u skladu s novom zakonskom regulativom, narodni poslanici se biraju na mandat u trajanju od četiri godine.

Izbori i sazivi[uredi | uredi izvor]

Narodna skupština Republike Srpske dosad je funkcionirala u deset saziva:

Izbori Saziv
Opći izbori u SR Bosni i Hercegovini 1990. I saziv (24. oktobar 1991 – 14. septembar 1996)
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 1996. II saziv (19. oktobar 1996 – 27. decembar 1997)
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 1997. III saziv (27. decembar 1997 – 19. oktobar 1998)
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 1998. IV saziv (19. oktobar 1998 – 16. decembar 2000)
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2000. V saziv (16. decembar 2000 – 28. novembar 2002)
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2002. VI saziv (28. novembar 2002 – 9. novembar 2006)
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2006. VII saziv (9. novembar 2006 – 15. novembar 2010)
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2010. VIII saziv (15. novembar 2010 – 24. novembar 2014)
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2014. IX saziv (24. novembar 2014 – 19. novembar 2018)
Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2018. X saziv (od 19. novembra 2018)

Predsjednici[uredi | uredi izvor]

Treutni predsjednik je Nedeljko Čubrilović (DEMOS).

  1. Momčilo Krajišnik (25. oktobar 1991 – maj 1996; birao ga I saziv)
  2. Dragan Kalinić (maj 1996 – 4. novembar 1998; birao ga I, II i III saziv)
  3. Petar Đokić (4. novembar 1998 – 16. decembar 2000; birao ga IV saziv)
  4. Dragan Kalinić (16. decembar 2000 – 29. juni 2004; birao ga V i VI saziv)
  5. Dušan Stojičić (20. juli 2004 – 28. februar 2006; birao ga VI saziv)
  6. Igor Radojičić (28. februar 2006 – 24. novembra 2014; birao ga VI, VII i VIII saziv)
  7. Nedeljko Čubrilović (od 24. novembra 2014; birao ga IX i X saziv)

Odbori[uredi | uredi izvor]

  1. Odbor za privredu i finansije
  2. Zakonodavni odbor
  3. Odbor za politički sistem, pravosuđe i upravu
  4. Odbor za odbranu i sigurnost
  5. Odbor za zaštitu prava izbjeglica i prognanika
  6. Odbor za predstavke, prijedloge i društveni nadzor
  7. Odbor jednakih mogućnosti
  8. Odbor za zaštitu okoliša
  9. Odbor za ustavna pitanja
  10. Odbor za praćenje stanja u oblasti penzijsko-invalidskog osiguranja
  11. Odbor za boračko-invalidsku zaštitu
  12. Odbor za obrazovanje, nauku, kulturu i informisanje
  13. Odbor za zdravstvo, rad i socijalnu politiku
  14. Odbor za pitanja mladih
  15. Odbor za poljoprivredu, šumarstvo i vodno
  16. Odbor za evropske integracije i regionalnu saradnju

Sjedište[uredi | uredi izvor]

Sjedište Narodne skupštine nalazi se u Banjoj Luci u Ulici Vuka Karadžića broj 2 (u nekadašnjoj zgradi Doma Jugoslavenske narodne armije i Doma Vojske Republike Srpske). Ispred zgrade Skupštine se nalazi Trg žratva Jasenovca na kome se nalazi spomenik Topola užasa.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Napomene[uredi | uredi izvor]

  1. ^ U klubu poslanika SNSD-a su i Mijo Perkunić (ušao u skupštinu s liste Zajedno za BiH) i Danijel Jošić (ušao u skupštinu s liste SDS-a).
  2. ^ Klub poslanika s NDP-om formirana je novoosnovana NPS, sa svoja dva poslanika Darkom Banjcem i Dikom Cvjetinovićem (ušli u skupštinu s liste DNS-a).
  3. ^ U klubu poslanika SP-a je Darko Mitrić (ušao u skupštinu s liste SDS-a, a sada član novoformiranja SDS Semberija.
  4. ^ U klubu poslanika US je Kostadin Vasić (ušao u skupštinu s liste SDS-a)
  5. ^ Klub poslanika DEMOS-a čine Nedeljko Čubrilović, Spomenka Stevanović, Spomenko Stojanović i Milan Dakić (ušli u skupštinu s liste DNS-a).
  6. ^ Klub poslanika SPS-a čine Goran Selak, Anderica Dorić, Maksim Skoko i Savo Vulić (ušli u skupštinu s liste SP-a).
  7. ^ Nezavisni poslanik Nebojša Marić (ušao u skupštinu s liste SDS-a) – u vladajućoj koaliciji.
  8. ^ U klubu poslanika SDS-a je Milan Radović (ušao u skupštinu s liste DNS-a).
  9. ^ Stranka demokratske akcije i Stranka za Bosnu i Hercegovinu ušli su u skupštinu u koaliciji "Zajedno za BiH".
  10. ^ Nezavisni poslanici Krsto Jandrić (ušao u skupštinu s liste NDP-a) i Željko Babić (ušao u skupštinu s listom SDS-a) – djeluju opoziciono.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b c d "O Narodnoj skupštini". narodnaskupstinars.net. Arhivirano s originala, 28. 4. 2021. Pristupljeno 28. 4. 2021.
  2. ^ "Fotomonografija: Narodna skupština Republike Srpske od 1991. do 2011" (PDF). Banja Luka: Narodna skupština Republike Srpske. 2012. Arhivirano (PDF) s originala, 22. 4. 2021. Pristupljeno 28. 4. 2021.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]