Ateizam

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.

Ateizam (' (grčki: α - odrični prefiks, Θεος - Bog; bezbožništvo u doslovnom prevodu) je, u širem smislu, odbacivanje vjerovanja u postojanje jednog ili više božanstava. Ateizam je u suprotnosti sa teizmom, koji u svom najširem obliku, zastupa uvjerenje u postojanje barem jednog božanstva. Kroz historiju se često pojavljuje i kao odričan stav prema zvaničnoj religiji. Najčešće se vezuje za filozofske škole agnosticizma, empirizma ili racionalizma.

Vrste ateizma[uredi | uredi izvor]

  • Slab ateizam, također poznat kao implicitni ili negativni ateizam, je stanje nepostojanja vjerovanja u božanstvo.
  • Čvrst ateizam, poznat kao eksplicitni ili pozitivni ateizam, je vjerovanje da božanstvo ne postoji.

Razlozi za nevjerovanje[uredi | uredi izvor]

Ljudi postaju ateisti zbog mnogih razloga, poput:

  • Nedovoljan dokaz da bi se podržala bilo koja religija
  • Stav da religija nema smisla
  • Pripadali su jednoj religiji, ali su izgubili vjeru u istu
  • Život u nereligioznoj kulturi
  • Religija ih ne interesuje
  • Religija nema svrhe u njihovim životima [1]

Historija ateizma[uredi | uredi izvor]

Termin se često primjenjuje na one sa odsustvom vjere u narodne bogove. To je bio slučaj s Anaksagorom, koji je smatrao da je vjerovatnije da je Sunce kamen nego bog. Otprilike u isto vrijeme, Buda je smatrao da je nepostojanost svih stvari inkompatibilna s postojanom, nepromjenljivom prirodom koja se pripisuje božanskim bićima. Sokrat je bio optužen da ne vjeruje u državne bogove, Teodor Bezbožnik je bio protjeran iz svog grada zbog nevjerovanja u bilo koje božanstvo, a Spinoza, čiji je bog u krajnjoj liniji bio identičan sa svijetom, optužen je za panteizam. Panteisti su često bili svrstavani u istu grupu sa ateistima zbog „čudnovatosti" njihovog pogleda na božansko.

S druge strane, postoji duga tradicija onih koji su vjerovali da religija počiva na sujevjerju. Ova se tradicija proteže od Heraklita i Ksenofana, preko Mesliera, Feuerbacha i Marxa, do Freuda, koji je izvor religije nalazio u grupnoj neurozi. Mesliera je iznio mišljenje da je religija sredstvo za kontroliranje masa, a slična ideja implicitno je prisutna i u marksističkoj misli.

Nezavisno od ovih, emocijama nabijenih stanovišta, ostaje činjenica da filozofija materijalizma ne zahtjeva Boga, i da ta tradicija ima dugu historiju i na Istoku i na Zapadu.

Ateistički stav prisutan je i u jednoj struji voluntarističke i egzistencijalističke filozofije koja polazi od Schopenhauera, i preko Nietzschea nas dovodi do Sartre. Neki nalaze elemente ateizma čak i kod Tillicha, koji je na Boga gledao kao na moć samog Bića, ali se njegovo učenje možda može posmatrati i kao blisko panteizmu. Skorašnja teologija smrti Boga polazi od filozofa iz ove grupe.

Sidney Hook se zalagao za „ateizam otvorenog duha", koji garantuje slobodu religijskog vjerovanja.

Njemačka rasprava o ateizmu, (Atheismusstreit) koja je na univerzitetu u Jeni vođena povodom Fichteovih gledišta, okončana je njegovim otpuštanjem s univerziteta.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

</references>
Religious syms.svg Nedovršeni članak Ateizam koji govori o religiji treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.

Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: