Suzna kost

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Suzna kost
(Os lacrimale)
Lacrimal bone - lateral view6.png
Položaj suzne kosti (zelena)
Lacrimal and nasal bones.jpg
Medijalni zid wall orbite
(Suzna kost je žuta)
Identifikatori
Gray's p.164
TA A02.1.09.001
FMA 52741
Anatomska terminologija

Suzna kost je najmanja i najkrhkija kost lica, otprilike veličine malog nokta. Nalazi se na prednjem dijelu medijalnog zida orbitu. Sastoji se od dvije površine i četiri ruba. Postoji nekoliko osobitosti funkcije suzne funkcije kost u procesu lučenja suza ili plakanja. Naime, suzna kost pomaže formiranje nosnosuznog kanala, koji je neophodne za premještanja suza.[1][2] [3][4]

Ulegnuće na prednjem donjem dijelu kosti – suzna jama – kućište je membranske suzne kesice. Tokom prekomjernog suzenja, u njoj se prikuplja suzna tekućina izlučena iz suzne žlijezde. Tečnost prolazi kroz nosnosuzni kanal, do nosnog područja ždrijela. Ova drenaža rezultira u pojavi koja se obično naziva curenjem nosa tokom prekomjernog plakanja ili suzenja. Povreda ili prelom suzne kosti može dovesti do posttraumatskog ometanje suznih puteva.[5]

Struktura[uredi | uredi izvor]

Bočna ili orbitna površina[uredi | uredi izvor]

Medijalna ili nosna površinana[uredi | uredi izvor]

Medijalna ili nosna površina predstavlja uzdužnu brazdu koja odgovara sljemenu na bočnoj površini.

Prostor ispred ove brazde je sastavni dio srednje pregrade nosa; iza nje se zglobljava sa sitastom kosti i završava nešto iza prednjih sitastih ćelija.

Rubovi[uredi | uredi izvor]

Suzna kost ima četiri ruba:

  • Prednji rub se zglobljava sa prednjim artnastavkom gornje vilice;
  • Zadnjj sa lamina papyracea sitaste kosti;
  • Gornji sa čeonom kosti;
  • Donji je donjim krajem zadnjeg suznog grebena podijeljen u dva dijela:
    • zadnji dio se zglobljava sa orbitnom pločom gornje vilice;
    • prednji je produžen prema donjoj strani kao spuštajući nastavak, koji se zglobljava sa suznim nastavkom donje nosne školjke i pomaže u formiranju prolaza za nosnosuzni kanal.

Razvoj[uredi | uredi izvor]

Suzna kost okoštava iz jednog centra, koji se pojavljuje oko dvanaeste sedmicfetusne faze, u membrani koja pokriva hrskavičavu nosnu kapsulu.

Zglobljavanja[uredi | uredi izvor]

Suzna kost artikulira s četiri kosti: dvije lobanjske, čeona i sitasta i dvije lica: gornja vilica i donja nosna školjka.

Ostale životinje[uredi | uredi izvor]

Kod ranih riba resoperki i predaka kopnenih kičmenjaka, suzna kost je relativno velika i robustna, dobro, izvodi iz orbite do nosnica. Ona je sastavni dio strane lica, među nosna kost ih i gornje čeljusti. U primitivnim oblicima, to je često popraćena mnogo manji septomaxilla, koja leži odmah iza otvora za nos, ali to je izgubljeno kod većine današnjiih vrsta. Suzna kost često je manja kod današnjih kičmenjaka, te je više, ali ne uvijek, direktno povezana s otvorom za nos, iako zadržava svoju vezu s orbitom. Kost je potpuno odsutna kod recentnih vodozemaca, kao i nekih vrsta gmizavaca.[1][6][4]

Dinosauri[uredi | uredi izvor]

Kod dinosaura, suzna kost se obično definira kao prednji rub orbite (očne šupljine), tj. kao stražnji rub predorbitnog otvora. U nekih teropoda (npr. Alosaurus, Ceratosaurus, Albertosaurus) gornji dio suzne kosti rastao je na takav način da se stvarao rog na vrhu glave, obično se iznad i prednjeg ruba oka. Kod mnogih dinosaura, suzna kost je dolazila u kontakt s nosnom kosti, odnosno jugalnom kosti, pretčeonom kosti i gornjeviličnim i predgornjoviličnim kostima. Granice u kojima su neke od tih kostiju susreću s ostalima, zovu se šavovima. Rijetko, suzne kosti su im kondenzirane s nosnim kostima, čime se dobija par "nosnosuznih grebenova", koji su prisutni u dinosaura kao što su Dilophosaurus, Megapnosaurus i Sinosaurus.[7]

Dodatne slike[uredi | uredi izvor]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b Drake R., Vogl A. W., Mitchell A.W. M. (2014). Gray's anatomy for students, 3rd Edition. Philadelphia, Pa: Elsevier. ISBN 9780702051319. 
  2. ^ Korene Z., Hadžiselimović R., Maslić E. (2001). Biologija 8. Sarajevo: Svjetlost. ISBN 9958-10-396-6. 
  3. ^ Sofradžija A., Šoljan D., Hadžiselimović R. (2004). Biologija 1. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-686-8. 
  4. ^ a b Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2002). Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-222-6. 
  5. ^ Maliborski, A; Różycki, R (2014). "Diagnostic imaging of the nasolacrimal drainage system. Part I. Radiological anatomy of lacrimal pathways. Physiology of tear secretion and tear outflow". Med. Sci. Monit. 20: 628–38. PMC 3999077. PMID 24743297. doi:10.12659/MSM.890098. 
  6. ^ Campbell N. A. et al. (2008). Biology. 8th Ed. Person International Edition, San Francisco. ISBN 978-0-321-53616-7. 
  7. ^ Carrano, Benson and Sampson, 2012. The phylogeny of Tetanurae (Dinosauria: Theropoda). Journal of Systematic Palaeontology. 10(2), 211-300.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]