Hermann Hesse

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Hermann Hesse
Hermann Hesse 1927 Photo Gret Widmann.jpg
Rođenje (1877-07-02) 2. juli 1877.
Smrt9. august 1962(1962-08-09) (85 godina)
ZanimanjePisac, pjesnik
Značajna djela
Stepski vuk, Demian , Sidarta
NagradeNobelova nagrada za književnost ( 1946 ), Goetheova nagrada ( 1946 )
Potpis
Hesse Signature.jpg

Hermann Hesse (2. juli 1877 – 9. august 1962) bio je njemački pisac.

Život i odrastanje[uredi | uredi izvor]

Svojim djelima postiže za života značajne uspjehe. Povremeno se javlja u političkom životu u duhu svojih demokratskih i pacifističkih uvjerenja. Poslije Prvog svjetskog rata priklanja se psihoanalizi, a privlači ga i misticizam Dalekoga Istoka obzirom da su mu i otac i majka bili misionari i jedan dio života proveli u Indiji. Članovi njegove porodice su bili ljudi različitih nacionalnosti, što je predstavljalo jedinstvenu okolinu za odrastanje među različitim kulturama i dijalektom. Godine školovanja je proveo u Wuerttemberg školi te je jedno vrijeme izučavao teologiju u manastiru u Maulbronnu.[1]

Nakon preseljenja u Švicarsku 1912. godine, uskoro izbija Prvi svjetski rat, kada Hesse počinje ozbiljnije da preispituje i kritikuje njemački nacionalizam. Njegove pacifističke ideje uskoro dobijaju pažnju i simpatije od strane velikog broja mlađe populacije. 1923. godine odriče se njemačkog državljanstva i dobija švicarsko. Žestoke kritike upućene Njemačkoj se nastavljaju i tokom Hitlerove vladavine i Drugog svjetskog rata. Njegova djela su tokom nacističke vladavine većinom bila zabranjena ali i uništena ratnim dejstvom. Međutim, nakon pada Hitlera ponovo dobija priznanje i slobodu kao pisac u Njemačkoj.[2]

U njegovim se prvim romanima odražavaju pojedine faze autorovih unutarnjih kriza, a u kasnijim se pojavljuju općeljudski problemi. Dobitnik je Nobelove nagrade za književnost 1946. godine i Goetheove nagrade grada Frankfurta 1946.

Uticaj[uredi | uredi izvor]

Ideje mnogh filozofa su uticale na pisanje i teme njegovih djela. Među najuticajnijim su Platon, Spinoza, Schopenhauer i Nietzsche, kao i historičar Jacob Burckhardt. Najviše je bio inspirisan indijskom i kineskom filozofijom. Osim toga, karakterističan je njegov odnos prema muzici koju smatra nečim intimnim i inspirativnim.[3]

Djela[uredi | uredi izvor]

  • "Demian" (1919)
  • "Sidarta" (1922)
  • "Stepski vuk" (1927)
  • "Narcis i Zlatousti" (1930)
  • "Igra staklenim biserima" (1943)

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "The Nobel Prize in Literature 1946". NobelPrize.org (jezik: engleski). Pristupljeno 2021-12-20.
  2. ^ "The Nobel Prize in Literature 1946". NobelPrize.org (jezik: engleski). Pristupljeno 2021-12-20.
  3. ^ "The Nobel Prize in Literature 1946". NobelPrize.org (jezik: engleski). Pristupljeno 2021-12-20.