Historija islama

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
"Badshahi Masjid" - "Kraljeva džamija" u Pakistanu.

Historija islama je historija islamske vjere i njenih sljedbenika muslimana. Islam i muslimani su uveliko utjecali na političku, ekonomsku i vojnu historiju Starog svijeta, posebno Bliskog Istoka, gdje leže njegovi korijeni.

Islam je nastao u današnjoj Saudijskoj Arabiji u ranom sedmom vijeku nove ere. Za manje od stotinu godina nakon smrti posljednjeg poslanika Muhameda, islamsko carstvo se prostiralo od Andaluzije (Španija) na zapadu do Inda na istoku. Kasnija carstva kao što su Abasidsko, Fatimidsko, Almoravidsko, Seldžusko, Ajuransko, Adal, Varsagnali carstvo u Somaliji, Mogulsko carstvo u Indiji, Safavidsko carstvo u Perziji i Osmanlijsko carstvo su bile utjecajne i ugledne sile u svijetu. Islamska civilizacija je izgradila mnogo centara kulture i nauke i proizvela poznate naučnike, astronome, matematičare, doktore i filozofe tokom zlatnog doba Islama. Tehnologija je cvjetala, bilo je ulaganja u ekonomsku infrastrukturu, kao što su sistemi za navodnjavanje i kanali; a važnost čitanja Kur'ana proizvela je relativno visok nivo pismenosti.

u kasnijem srednjem vijeku, destruktivna Mongolska invazija sa istoka i gubitak stanovništva od strane crne smrti, znatno je oslabila tradicionalno središte islamskog svijeta, koje se prostire od Perzije do Egipta, a Osmanlijsko carstvo nije bilo u stanju da osvoji veći dio arapskog govornog područja i ponovo stvori islamski svijet moći, mada je bilo u stanju da savlada izazove ranog modernog doba.

Kasnije, u modernoj historiji (18. i 19. stoljeće), mnoge islamske regije su pale pod utjecaj evropskih velikih sila. Nakon Prvog svjetskog rata, Osmanlijske teritorije su podijeljene na nekoliko zemalja pod uvjetima Ugovora iz Sevresa.

Hronologija[uredi | uredi izvor]

Rumski sultanatMogulsko CarstvoDelhijski sultanatGaznavidsko CarstvorazličitoMongolirazličitorazličitoEgipatski KedivatKadžariSafavidiMongoliOsmanlijski halifatMemluciEjubidska dinastijaFatimidski halifatAbasidski halifatEmevijePravedni halifat

Islamski počeci[uredi | uredi izvor]

Islam je nastao u kontekstu kasne antike.[1] U predislamskoj Arabiji vladala je politička nestabilnost koja je dovodila u opasnost i trgovačke karavane.[2] Vjerske podjele stanovništva imale su značajnog udjela u toj krizi.[3] Judaizam je postao dominantna religija u Kraljevina Himjar, na krajnjem jugu poluostrva, na prostoru današnjeg Jemena u periodu nakon 380. godine, dok se broj kršćana povećao u području Perzijskog zaliva. Pored toga, veliki dio Arabije ostao je politeističan i vjerovali su u više bogova. U glavnom vjerskom i komercijalnom centru živjelo je pleme Kurejš kojem je poslanik Muhamed pripadao. U Mekki, pleme Kurejš je bilo čuvar Kabe i dominantno pleme Meke u vrijeme pojave islama. Kaba je, u to vrijeme, korišćena kao važno pagansko svetilište. To je dovelo mnogo prihoda u Meku zbog mnoštva hodočasnika koje je privukla. Poslanik Muhammed je rođen u plemenu Benu Hašim klana Kurejšije.

Kur'an se počeo objavljivati kada se poslaniku Muhammedu ukazao melek Džibril 610. godine. Historija Kur'ana je počela kada su njegovi ajeti prenešeni poslaniku Muhamedu. Uspon islama je počeo preseljenjem muslimana u Medinu.

Mekansko pleme Kurejš i muslimanska zajednica u Medini su 628. godine potpisali primirje pod nazivom Ugovor iz Hudejbije započevši deset godina mira. Rat se vratio kada su Kurejšije i njihovi saveznici, pleme Bekr, napali pleme Khuza koji su bili muslimanski saveznici. Muslimani su osvojili Meku 630. godine, a poslanik Muhamed je umro u junu 632. godine. Bitka na Jemami se desila u decembru iste godine, između snaga prvog pravednog halife Ebu Bekra i Musejleme, lažnog poslanika.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Robinson 2010, str. 9.
  2. ^ Christian Julien Robin (2012). Arabia and Ethiopia. In The Oxford Handbook of Late Antiquity. OUP USA. str. 297–99. ISBN 9780195336931. 
  3. ^ Christian Julien Robin (2012). Arabia and Ethiopia. In The Oxford Handbook of Late Antiquity. OUP USA. str. 302. ISBN 9780195336931. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]