Angvila

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Angvila
Anguilla
Zastava Angvile Grb Angvile
Zastava Grb
Himna"God Bless Anguilla"
Položaj Angvile na karti
Položaj Angvile
Glavni grad The Valley
Službeni jezik engleski
Državno uređenje  
• Kralj
Charles III
Christina Scott
Zakonodavstvo  
Nezavisnost Britanska prekomorska teritorija 
Površina
• Ukupno
102 km2 (220.)
• Vode (%)
neznatno
Stanovništvo
• Ukupno
13,477 (212.)
132/km2 
Valuta istočnokaribski dolar
Vremenska zona UTC -4
Pozivni broj +1 264
Internetska domena .ai

Angvila (en. Anguilla) je ostrvo u Malim Antilima na Karibima istočno od Portorika. Politički to je dio prekomorskih područja Ujedinjenog Kraljevstva.[1] Angvili pripada i niz malih, nenastanjenih koralnih ostrva.

Angvila (/æŋˈɡwɪlə/ ang-GWIL -ə) je britanska prekomorska teritorija na Karibima. To je jedno od najsjevernijih ostrva u Zavjetrini na Malim Antilima, koje leži istočno od Portorika i Djevičanskih ostrva i direktno sjeverno od Svetog Martina. Teritorija se sastoji od glavnog ostrva Angvila, približno 26 km dugo i 5 km široko na svom najširem mjestu, zajedno s nizom mnogo manjih otoka i uvala bez stalnog stanovništva. Glavni grad teritorije je The Valley. Ukupna površina teritorije je 91 km2 sa populacijom od približno 15,753 (2021).

Etimologija[uredi | uredi izvor]

Domorodačko ime Arawaka za ostrvo bilo je Malliouhana.

U odnosu na oblik ostrva, italijanska anguilla, što znači "jegulja" (zauzvrat, od latinskog deminutiva od anguis, "zmija") korišteno je kao njegovo ime.  

Angvilu su prvi naselili domorodački Indijanci koji su migrirali iz Južne Amerike. Najraniji indijanski artefakti pronađeni na Angvili datirani su oko 1300. p.n.e.; ostaci naselja datiraju iz 600. g. naše ere.  U Angvili postoje dva poznata petroglifska nalazišta: Big Spring i Fountain Cavern. Izbočine stijena Velikog izvora sadrže preko 100 petroglifa (koji datiraju još iz 600–1200 g. naše ere ), većina se sastoji od tri udubljenja koja formiraju lica.

Historija[uredi | uredi izvor]

Engleski naseljenici su kolonizirali ostrvo dolazeći sa Svetog Kristofora i Nevisa. Velika Britanija je upravljala ostrvom sve do 19. vijeka. Od 1958. do 1962. je bila provincija Zapadnoindijske federacije da bi, protiv želje stanovništva, 1968. bila priključena britanskim krunskim kolonijama.

Dvije godine nakon pobuna je konačno 1971. dozvoljeno odvajanje koje je definitivno priznato 1980. Od tada Agvila ima unutrašnju autonomiju, a u ostalim pitanjima je ovisna o Ujedinjenom Kraljevstvu.

Zastava i grb[uredi | uredi izvor]

Zastava Angvile
Grb Angvile

Zastava Angvile se sastoji od plavog znaka u gornjem lijevom uglu u kojem se nalazi zastava Ujedinjenog Kraljevstva i grba Angvile u donjem desnom uglu. Grb se sastoji od tri narandžasta delfina koji su poredani u krug iznad vode i postojali su i prije na zastavi ove zemlje, te predstavljaju prijateljstvo, mudrost i snagu.

Geografija[uredi | uredi izvor]

Angvila je ravno i nisko ostrvo od korala i krečnjaka. Najviša tačka na njemu je Crocus Hill sa samo 65 m nadmorske visine.

Klima je tropska, ublažena istočnim vjetrom. Dijelom godine na ostrvu se dešavaju tropske oluje, ponekad i sa uraganima.

Stanovništvo[uredi | uredi izvor]

Angvila ima 13.000 stanovnika. 40% su Anglikanci, 33% Metodisti, 7% Adventisti sedmog dana, 5% Baptisti, 3% Katolici dok ih 12% pripada nekoj drugoj crkvi ili su ateisti.

Privreda[uredi | uredi izvor]

Angvila gotovo da nema nikakvih sirovina. Zbog tankog sušnog tla Angvile, koje je uglavnom neprikladno za poljoprivredu, ostrvo ima malo prirodnih resursa na kopnu. Privreda je jako ovisno o luksuznom turizmu, bankovnom poslovanju stranih banaka (offshore banke), lovu jastoga i doznakama iz inostranstva.

Rastući turizam potiče građevinsku djelatnost i doprinosi razvoju. Glavnu pažnju činovnici posvećuju malom ali rastućem financijskom sektoru porezne oaze.

U međuvremenu, nade privrede zasnivaju se uglavnom na turizmu.

Njegove glavne industrije su turizam, offshore inkorporacija i upravljanje, offshore bankarstvo, osiguranje i ribolov.

Procenti izvoza u 2019

Saobraćaj[uredi | uredi izvor]

Putna mreža duga je 105 km, od čega su 65 tvrdi putevi. Na ostrvu su dvije luke, Blowing Point i Road Bay, i aerodrom Anguilla Wallblake.

Pogled iz zraka na zapadni dio otoka Anguilla. Trajektni terminal Blowing Point je vidljiv u donjem desnom uglu, kao i (sa desna na lijevo) Shaddick Point, Rendezvous Bay, Cove Bay i Maundays Bay.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Anguilla | Caribbean Island Paradise & British Overseas Territory | Britannica". www.britannica.com (jezik: engleski). Pristupljeno 23. 8. 2023.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]


Literatura[uredi | uredi izvor]