Operacija Tigar-sloboda 94

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Operacija Tigar-sloboda 94
Rat u Bosni i Hercegovini
Datum 2. juni - 21. august 1994.
Lokacija Bosanska krajina, Bosna i Hercegovina
Ishod pobjeda Armije RBiH, prvo oslobađanje Velike Kladuše
Sukobljene strane
Flag of Bosnia and Herzegovina (1992-1998).svg Peti korpus Armije RBiH Flag of AP Western Bosnia (1993-1995).svg Narodna odbrana Zapadne Bosne
Flag of Republika Srpska.svg Vojska Republike Srpske
State Flag of Serbian Krajina (1991).svg Vojska Srpske Krajine
Komandanti
Flag of Bosnia and Herzegovina (1992-1998).svg Atif Dudaković Flag of AP Western Bosnia (1993-1995).svg Fikret Abdić

Operacija Tigar-sloboda 94 je bila vojna operacija Armije Republike Bosne i Hercegovine, njenog petog korpusa protiv snaga Autonomne pokrajine Zapadna Bosna, njenog lidera Fikreta Abdića i njegovih saveznika: Vojske Republike Srpske (VRS) i Vojske Srpske Krajine (VSK). Operacija je značila veliki uspjeh za Armiju RBiH, koja je razbila Abdićeve snage i zauzela Veliku Kladušu i teritoriju Zapadne Bosne. Uz pomoć svojih saveznika, Narodna odbrana Zapadne Bosne je u decembru 1994. godine, tokom Operacije "Pauk" ponovo zauzela Veliku Kladušu.

Tajni plan[uredi | uredi izvor]

Plan operacije su skovali komandant 5. korpusa, Dudaković i komandant 502. viteške brdske brigade, Hamdija Abdić-Tigar u najvećoj tajnosti. Plan je predviđao da Hamdija Abdić nakon što bude smijenjen s dužnosti komandanta brigade i demobilisan, kao nezadovoljni bivši vojni komandant prebjegne Fikretu Abdiću, te ga ubijedi da uz istomišljenike koji su ostali u Bihaću, uz vojnu pomoć koju će mu pružiti, može poraziti 5. korpus i ući u Bihać.

Tok operacije[uredi | uredi izvor]

Nakon što je od januara 1994. godine, kada je formalno smijenjen s dužnosti komandanta 502. brigade, stigmatizovan, Hamdija Abdić odlazi 2. jula 1994. godine u Veliku Kladušu gdje se sastaje sa Fikretom Abdićem i obrazlaže mu plan.[1] Ubjeđuje Abdića da uz pomoć 100 Tigrova koji su ostali u Bihaću i još oko 2.000 vojnika i pobunjenika koji bi se priključili planu a kojima je dosadila tortura sarajevske vlasti, može slomiti otpor 5. korpusa i zauzeti slobodnu teritoriju. Abdić je prihvatio plan i već je 4. jula u Bihać poslao prve količine oružja i municije iz skladišta sa okupirane hrvatske teritorije. U naredna 3 dana pošiljke potrebnih sredstava su preko kontrolnog punkta Poljskog bataljona, koji je djelovao u sklopu UN-a, stizale u Bihać[1] pri čemu su snage UN-a prekršile embargo na uvoz oružja, te su dozvoljavale isporuke oružja pobunjenicima dok su prema Armiji RBiH držale embargo na uvoz naoružanja.

Reference[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]

  • Peti korpus 1992. - 1995., Bejdo Felić